Waar heb je behoefte aan, Nu op dit moment?

 

Laatst stel ik deze vraag aan een cliënt in een sessie en ze zegt me, met lichte stem, dat dit één van de meest liefdevolle dingen is die je (aan jezelf) kunt vragen. Een daad van zelfliefde.

In reactie op mijn vraag zie ik dat haar blik zacht wordt, haar gezicht ontspant. Er valt een stilte en ze keert de focus naar zichzelf, naar binnen.

Het ontroert me. En ik herken.

 

Afstemming op anderen. En waar blijf jij?

 

Voor veel HSPs is afstemming op anderen een vanzelfsprekend gegeven. Het is vaak makkelijk om te ‘lezen’ wat er in  iemand anders omgaat en  te voelen wat zijn of haar stemming is. Het is makkelijk om met je aandacht bij de ander te zijn.

Maar….. het is minder vanzelfsprekend om als HSP je aandacht op jezelf te richten en af te stemmen op je innerlijke belevingswereld. Zeker als er andere mensen aanwezig zijn is het vaak lastig om ‘bij jezelf’ te blijven.

 

Als je je aandacht echt op jezelf wilt kunnen richten is het meestal noodzakelijk om uit een situatie te stappen en je terug te trekken. In stilte, als je alleen bent is er niets of niemand anders dat je aandacht vraagt. Stilte is voedend voor een HSP. Het helpt om tot rust te komen en op te laden. Dan kom je tot jezelf.

Maar wat misschien nog wel meer voedend is is om jezelf af te vragen wat je nodig hebt.
Niet alleen als je alleen bent, maar juist ook in een situatie met andere mensen.

Dit vraagt om een extra gewaarzijn, namelijk een uitbreiding van de vanzelfsprekende afstemming op de ander naar afstemming op jezelf. Voor sommigen kan het een radicale focusverschuiving zijn. Zeker als gerichtheid op de buitenwereld voelt als een tweede natuur kan het tijd en toewijding kosten om te leren om echt voor je eigen behoeften te gaan zorgen.

Waar heb ik behoefte aan?
En hoe kan ik daar zorg voor dragen ?

De vraag is een daad van liefde. Voor jezelf.

 

Waar heb ik behoefte aan?

Vaak roept de vraag ‘Waar heb ik behoefte aan?’verwarring op. Vaak weten we ook niet waar we behoefte aan hebben. Behoeften komen in een vorm die niet altijd helder is, een fysieke sensatie, een vaag gevoel.

Daarnaast is het belangrijk om onderscheid te maken tussen een behoefte, een verlangen of je wil(skracht).

 

Wat is het verschil met een verlangen? Ik verlang er naar om een reis te maken, meer geld te verdienen, iets te bereiken, ergens te komen, iets te ontvangen.

Of met willen? Ik wil wel een boterham, ik wil geen koffie, ik wil dit wel, dit niet. Ik wil dit bereiken, dat doel halen, ik wil een mooie jurk hebben of ik wil niet dat iemand over mijn grens gaat.

 

Verlangen, willen, zin hebben, of behoefte voelen, waar begint het één en eindigt het ander. Een behoefte kan klein zijn, ik heb nu behoefte aan rust, maar ook groter, ik heb het nodig dat ik iedere dag 1 uur rust heb. Of ik verlang naar rust voor een hele week.

 

Het woord NU maakt een wezenlijk verschil


Als ik iets verlang ligt dat veelal verder in de toekomst en laat het nu buiten beschouwing. Ik ‘heb’ nog niet wat ik verlang. Er is een beeld, een gevoel, een beleving die anders is dan nu en dat ‘anders’, dat verlang ik. Die reis maak ik nu nog niet, daar wil ik heen.

Mijn situatie nu en mijn verlangen lijken twee verschillende dingen.  Ik verlang naar reizen, maar ik ben hier, thuis in mijn woonkamer en niet daar.

Vaak is een verlangen – dus – groter en richt ze zich meer op ‘daar’ en ‘dan’. Een behoefte is meestal kleiner, dichterbij.

 

Een behoefte hier in het nu kan heel subtiel zijn. Bijvoorbeeld, in contact met een vriendin ben je een uur aan het praten en je voelt iets in je lijf. Dat kan duiden op de behoefte om NU even 5 minuten te zwijgen. Je bent in het moment bewust van wat je nodig hebt en je zoekt in het moment naar een manier om daar voor zorg te dragen.

Je behoeften en verlangens kennen brengt je in dicht en intiem contact met jezelf. Ze ontdekken kan een hele toer zijn. Het start bij liefdevolle belangstelling voor wat  in je binnenste leeft.

 

Waar heb ik NU behoefte aan? Resoneren met de vraag

 

In wezen is het een simpele vraag, maar vaak niet meteen te beantwoorden.
Je kunt hem gerust een aantal keer achter elkaar stellen. Misschien wel 10 minuten, of langer.

De vraag stellen biedt een concrete en directe mogelijkheid om invloed uit te kunnen oefenen op de huidige situatie.

Kan ik Nu iets doen?
Of moet ik misschien iets laten?

 

Sta jezelf toe om open, nieuwsgierig en belangstellend te wachten op antwoorden of reacties vanuit je binnenwereld. Wat gebeurt er in je lichaam? In je hart? In je buik?

Misschien komt er meteen een reactie, maar misschien ook niet.
Als je het niet meteen weet, blijf dan bij het niet weten.
Laat een vacuüm ontstaan en wacht, je weet het niet, wacht.
En soms is het stellen van de vraag al genoeg, dan verschuift er iets van binnen.

 

De vraagt doet je even stilstaan bij jezelf, schept ruimte om de blik naar jezelf te keren en is een daad van zelfliefde. Alsof je aan jezelf vraagt:

‘Dag lieverd, heb je iets nodig? ‘
‘Kan ik iets voor je doen
?’

 

 

Verlangen, intentie en behoefte – kleine stapjes in de richting van je verlangen

 

Om (een) verlangen dichter bij jezelf te brengen kan je je afvragen wat je NU nodig hebt.
Wat is mijn behoefte, NU op dit moment, in deze situatie, daar waar ik ben.

En, wat zou er nodig zijn om een stapje dichter bij mijn verlangen te komen?

 

En dan gebeurt er iets merkwaardigs….
Het verlangen wordt zachter, milder, meer voelbaar en tastbaar. Er ontstaat ruimte, om te voelen. De vraag creëert de ruimte, om met aandacht en interesse naar de sensaties in je lijf te gaan.

‘Felt sense’  *) wordt voelbaar, er is ‘weten’ ook al zijn er geen woorden over wat, of hoe.

Hoe het pad naar de vervulling van je verlangen zich ontvouwt….. weet je nog niet.
Of misschien is in contact zijn met wat je verlangt wel het pad.
Voor mij wel op dit moment in mijn leven wel.

 

 

Stop even een moment

Laat dat waarmee je bezig bent even liggen, keer je aandacht naar binnen en stel jezelf oprecht de vraag:

Waar heb ik behoefte aan?
NU op dit moment?

Wees belangstellend en wacht op het antwoord dat van binnenuit opborrelt.

Alles wat komt is goed.
Begroet wat je tegenkomt, erken wat er is en blijf er een tijdje bij met zachte aandacht.
Houd je behoefte gezelschap.
Kijk wat er gebeurt.
En zorg voor wat je nodig hebt.

Zelfzorg is een stap op weg naar zelfliefde en zelfcompassie.
En daar kunnen we niet genoeg van hebben.

 

Hoe ga jij om met wat je nodig hebt?

Stel je jezelf de vraag vaak genoeg?
Zo vaak als nodig?
Ik hoor graag je ervaringen!

 

met warmte,
Anita

 

 

Wil je ervaren of Focussen iets voor jou is?

Maak hier een afspraak voor een kennismaking van 30 minuten via skype of telefoon.

Je bent ook welkom om een een sessie te volgen van een uur en een kwartier
voor de introductieprijs van 35 euro.

 

*) Felt Sense is een term uit Focusing, een manier van luisteren naar binnen ontwikkeld door Eugene Gendlin.

Voor een kort filmpje over wat de Felt Sense is >>>> klik hier 

 

 

Liefde voor jezelf: neem je behoeften serieus
Getagd op:        

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *