Afgelopen vrijdag is mijn lieve huisgenoot, mijn kat Doerak overleden. Ze heeft 12 jaar bij me gewoond.

Haar af-wezigheid maakt me in één keer bewust hoezeer haar aan-wezigheid verweven is met alles in mijn leven.

Ik heb er een post aan gewijd op Facebook.

 

 

 

En nu voelt het huis zo…. leeg.

Als HSP ken ik de leegte zo goed.
Alle keren dat ik me terugtrek omdat prikkels me teveel worden.
Alle momenten dat ik de stilte opzoek.
Alle momenten dat ik mijn blik richt op de hemel, of de  zee.
Die oneindigheid.

Alle momenten dat ik daar niet wilde zijn.

 

De Leegte vermijden

 

De eerste 2 dagen na de dood van mijn kat voel ik een hele sterke neiging om weg te willen lopen van die leegte. Heb ik echt geen idee hoe om te gaan met al dat niks. Ik wil dat getrippel in de keuken, haar miauw in de badkamer, het bolletje wol spinnend op mijn schoot.

En niet dat gevoel van gemis.

Juist omdat ze er niet – meer – is is de lege ruimte zo prominent voelbaar.

 

Ook dit ken ik heel goed.
Vroeger wilde ik alleen maar weg weg weg van de leegte.

Want daarin laat zich zien wat gezien wil worden.

 

 

 

De Leegte als Ruimte als Troost

 

Nu 3 dagen later merk ik dat ik er aan begin te wennen. Ik mis Doerak ontzettend en huil als ik daar behoefte aan heb. Word boos op mezelf. Want had ik maar eerder de dierenarts gebeld. Of had ik niet toch met haar in de auto naar de dierenarts in Doesburg kunnen rijden. Of waarom moet ik haar zo nodig binnen halen? Ze had in de tuin willen liggen.

En dan huil ik weer.

 

Die verdomde leegte. Waar ik juist kan voelen wat er werkelijk in me leeft.

 

Maar op een wonderlijke manier ervaar ik ook troost in de leegte en voel ik me geborgen. Zo ‘land’ ik steeds meer in het hier en nu. Omdat ik er voor kies om alle ruimte te nemen om te voelen wat ik voel. Ik kies om te zijn met wat is.

Nee niet fijn.
Nee liever niet.
Ja het doet pijn.
Ja ik mag rouwen.
Ook al snapt niet iedereen dit diepe verdriet om een huisdier.

 

Hooggevoelig.
Ja.
Diep voelen omdat het leven het waard is.
En de dood ook.

 

 

Vanuit niets weer iets

 

Diep van binnen voel ik vertrouwen dat vanuit die ruimte weer iets nieuws zal ontstaan.
Wat ? Geen idee.
Dat is het landen in de leegte.

Vanmorgen hoor ik ineens gekrabbel aan het kattenluik. Ik schrik er van. Doerak ?

Nee natuurlijk niet.

 

Een prachtige zwarte poes staat ineens in mijn tuin en kijkt me met grote open ogen aan.

Ik voel schrik. En twijfel.
Want de poes raakt meteen mijn hart.
Ik voel me blij en warm en zacht.
Mag dat al vlak nadat…..

De zwarte poes blijft zitten.
Ze blijft kijken.
Ze wacht.

Ik ga overstag.
Huilend geef ik haar wat te eten.
Met een brede glimlach rond mijn lippen.

Lieve Doerak, ik denk aan jou.
En ik open mijn hart voor nieuw leven.

 

Leegte, de Fool en Levenskunst

 

Leegte het is een cruciaal concept in al het werk dat ik doe. In mijn leven.  Als hoogsenitieve vrouw. Ruimte scheppen, in lege ruimte zijn, vanuit leegte iets laten ontstaan, genieten van leegte, van openheid, van niets.

 

En de Fool. In mijn parallelle bedrijf Being Moved werk ik met de Fool, de 0 kaart van de Tarot. Die eigenwijze wijze Fool die uitnodigt tot Levenskunst. In Being Moved werk ik met improvisatie als ingang tot het Hier en Nu en mogelijkheid om de creatieve leegte te ervaren.

 

De nul vertegenwoordigt het niets waaruit alles is ontstaan en in bestaat. Dit niets is onbegrensd. Het is allesomvattend. Nul is ruimte. Ruimte van potentie.

Je zou kunnen zeggen dat in nul al een zaadje aanwezig is, de kiem.
Hieruit ontstaat iets nieuws.
Dus in die ruimte is niets.
En tegelijk is alles er in oorsprong aanwezig.

Wonderlijk niet?

 

 

HSP en omarming van de Leegte

 

Die leegte die is voor ons HSPs zo wezenlijk.
Om in te kunnen rusten.
Opladen.
Zijn.
En zonder dat we iets bewust ‘doen’ schenkt ze ons ongekende mogelijkheden.

Tot creatie.
Inspiratie.

Als we bereid zijn te rusten.
Te wachten.
Te ontvangen.

 

Vanmorgen slaak ik een diepe zucht.
Zoals ik wel vaker een diepe zucht slaak.

Ja ik mis mijn kat.
Ik omarm mijn pijn.
En Ja ik omarm de leegte.

En het nieuwe.

 

Let’s ride the waves.
that come from emptiness and return to emptiness.

Daar is waar de Fool raakt aan een spiritualiteit.
Dat is waar de Fool nieuwe werelden opent.

Daar is waar hoogsensitief zijn een ingang biedt om te verbinden met de essentie van leven.
Jouw leven.

 

Lang leve de Fool.
Lang leve hoogsenstief zijn.
Lang leve mijn kat.

De enige troost is dat alles verandert.
Je kunt er maar beter vertrouwd mee raken….

 

liefs,

Anita

 

Worstel jij met Leegte ? En wil je hier compassievol mee leren omgaan?

Omgaan met gevoelens van leegte is een proces en vraagt moed, zachte aandacht en zelfcompassie.

Op het moment dat we ontdekken dat leegte niet valt op te lossen of met iets van buiten gevuld hoeft te worden ontstaat er ruimte. vult het niet. Je leert er vertrouwd mee te raken. En haar te omarmen als poort naar volledig Zijn.

Je bent welkom om contact op te nemen om te zien of ik iets voor je kan betekenen. In voedende en inspirerende 1:1 sessies help ik je vertrouwd te raken met leegte, in je en om je.

 

error
Wat de dood van mijn kat me leerde over omgaan met Leegte

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *