Soms is een dag vol.  Misschien wel te vol. Activiteiten, mensen, impulsen, gedachten. Soms is het lastig om daarbinnen echt stil te staan en rust te nemen.

Ken je dat?

Bij mij is het zo dat ik aan het eind van zon’n dag me wat onbestemd kan voelen. Op verschillende plekken in mijn  lichaam ervaar ik spanning,  ik voel me moe of soms erger leeg ‘gezogen’.

Dan is het tijd om mijn aandacht naar binnen te brengen en te horen wat mijn lichaam je te vertellen heeft. Om te luisteren op een manier die haar helpt helen en weer in balans brengt.

Voor mij is dat een signaal van mijn lijf dat ik met mijn aandacht wellicht teveel bij de buitenwereld ben geweest. Of ik heb niet goed genoeg op mezelf gelet.

Jij ontdekt misschien dezelfde redenen.
Of misschien hele andere.

 

Wat is diep luisteren?

Een grote inspiratiebron voor mijn manier van werken is Deep listening, een werkwijze die is ontwikkeld door Pauline Oliveros, muzikant en componiste. Toen ik Oliveiro’s materiaal en visie voor het eerst tegenkwam was ik diep geraakt. Omdat ik iets herkende wat ik zelf in de afgelopen jaren heb ontwikkeld.

Oliveros maakt een onderscheid tussen horen en luisteren. Je kunt geluiden horen met je oren maar vaak is dat willekeurig. Op het moment dat je de bewuste keuze maakt om geluiden die om en in je aanwezig zijn echt te horen, dan begint luisteren.

Luisteren is bewust, selectief en met een open houding.
Terwijl horen minder bewust en meer functioneel is.

Wat ik herken in Deep Listening is het gevoel van overgave aan hoe het is. Eveneens vind ik elementen terug die ik ook integreer in mijn trainingen. (invloeden uit de Zen traditie, improvisatie en meditatie).

 

Horen wordt luisteren als het een bewuste daad wordt waarin je alles wat je tegenkomt met je (innerlijk) oor toe wilt laten en kennen.

 

Such intense listening includes the sounds of daily life, of nature,
of one’s own thoughts as well as musical sounds.
~ Pauline Oliveros

 

Naar binnen luisteren

Omdat ik de term Deep Listening zo prachtig vind gebruik ik haar ook in mijn werk. Diep luisteren.

In de manier waarop ik diep luisteren zie is er – naast wat Oliveros noemt – nog iets anders, namelijk ook een verschuiving van mijn focus van de buitenwereld naar de gevoelde binnenwereld. Naar diep(er) voelen. Luisterend voelen. Op een zachte manier met mijn aandacht en sensend gewaarzijn aftasten wat in me aanwezig is.

Is het mogelijk om luisterend te voelen?
Om aan te raken wat je voelt?

En, wanneer heb je echt geluisterd?
Wanneer is luisteren – of voelen –  helend?

Als ik na een drukke dag ’s avonds intune op mijn lichaam, dan merk ik hoezeer mijn lichaam snakt naar aandacht. Liefdevolle aandacht. Ze wil simpelweg gezien en gehoord worden. Volledig.

 

Dan steek ik een kaarsje aan, sla mijn meditatie sjaal om me heen en ga gewoon zitten.
Gewoon zitten.
Wachten.
Met de bereidheid om te luisteren.

 

Deep listening is “listening in every possible way to everything possible to hear
no matter what one is doing.   ~ Pauline Oliveros

Gratis ebook

Diep luisteren als meditatie

In wezen zou je deep listening kunnen beschouwen als een vorm van meditatie. Mindful luisteren. Je kunt zeggen dat het een vorm van horen is waarin je volledig aanwezig bent bij wat er plaatsvindt in het moment. Zonder dat je het beoordeelt, er de controle over wil hebben of het wil veranderen.

Het is wonderlijk eenvoudig. Want luisteren kunnen we allemaal. Bewust luisteren is anders omdat je luistert naar wat er is zonder aannames en met respect voor dat wat er is, precies zoals het is. Ook verschilt het van mindfulness.

 

Diep luisteren in een vorm van waarnemen waarbij je ook je gevoelswaarneming betrekt. Dan kan er iets wonderbaarlijks gebeuren. Door simpelweg ‘erbij te zijn’, te luisteren en voelen (sensen)

 

Graag deel ik twee meditatie oefeningen. Die beschrijf ik hieronder.
Eén is gericht op geluid buiten je en omschreven in de je-vorm.

De ander is gericht op geluid binnen in je en omschreven in de ik-vorm.
Onderzoek en ervaar wat dit voor jou doet.

Voordat ik de oefeningen deel wil ik je graag uitnodigen om onderstaande overwegingen een aantal keer door te lezen voordat je de meditatie doet. Het maakt een wereld van verschil.

 

Wees bereid om echt te willen horen hoe het is.
Probeer te luisteren onder dat wat je hoort.

Luister net zo lang totdat je de kern en de diepte hoort.
Hoor het verschil tussen ruis en de kern.
Hoor de kern EN omvat alle ruis er omheen.

Dan kom je thuis.
Dan hoor je stilte.
Alle geluiden komen uit stilte voort en keren er naar terug.

 

# Meditatie op geluid ~ buiten je

Ga makkelijk zitten zitten op een stoel of meditatiekussen.
Sluit je ogen.

Probeer stabiel en stil te zitten, als een berg.
Laat je lichaam tot rust komen en ontspannen naar de grond toe.
Laat je geest  alert worden.

Begin dan te luisteren naar de geluiden zoals je in je gehoorveld komen.

Maak geen beeld van het geluid, benoem en analyseer het niet. sounds.
Als een naam opkomt, laat deze dan los en keer terug naar de geluiden.
Luister alleen met wijd open gewaarzijn.

Laat de geluiden naar je toe komen en je oren aanraken.

Als gedachten, emoties, herinneringen of associaties opkomen in je geest, merk ze dan op, laat ze zachtjes los en keer terug naar de geluiden.

Merk op hoe geluiden opkomen en weer verdwijnen.

Houd de geluiden niet vast.
Verwerp geen geluiden.

Als er geen geluiden zijn, luister dan en rust in de stilte.

Blijf zo een tijdje zitten.
Sluit de oefening af door een keer dieper in en uit te ademen.
Open je ogen.

Na de oefening:
stel jezelf de vraag: welke positieve of negatieve gewoonten heb ik met betrekking tot luisteren. Wat helpt me om volledig te luisteren, zonder oordeel?

Als je in een ruimte bent waar het erg lawaaiierig is, hoe zou je jezelf kunnen helpen? Moet je een een rustige plaats zoeken of oordopjes dragen? Of kun je met de geluiden zijn op een andere manier?

Na deze vragen:
herhaal de oefening, maar nu met je aandacht gericht op de geluiden in je binnenwereld.

 

# Meditatie op geluid ~ binnen in je 

Ik luister naar binnen.
Simpelweg door mijn ogen te laten dichtvallen.
Simpelweg door de intentie te zetten dat ik de ruimte in mezelf wil horen.
Simpelweg door mijn binnenruimte te willen aftasten.

Zo luister ik.

Zo luister ik naar mijn hart.
Niets doe ik. Maar ik zie haar en voel de pulsatie, het kloppen in mijn borst.
Het is bijna gelijk aan het ritme van mijn ademhaling.

Alle sensaties die ik hoor laat ik bestaan terwijl ik luister.
Het wordt zacht en rustig. Rust komt vanzelf. En ik haal een keer dieper adem.

Zo luister ik naar het geluid van mijn ademhaling.
Naar het stromen van mijn bloed in mijn oren.
Ik blijf hier een tijdje.

Op deze manier ga ik naar plekken in mijn lichaam waarvan ik voel dat ze luisterende aandacht nodig hebben. Ik luister. Net zolang tot ik weer ruimte voel om een nieuwe impuls toe te laten. Net zo lang tot de impulsen die door me heen razen en dwarrelen allemaal gezien, gehoord en gevoeld zijn.

En dan luister ik nog meer. Nog dieper. Nog ruimer.

De geluiden om me heen worden nu ook hoorbaar.
Ze vormen samen een wereld van geluid die voortdurend in verandering en beweging is.

In de verte hoor ik de zachte fluistering van mijn innerlijke stem.
Ik zucht, ontspan en open me nog meer.

Ik ben thuis.

Wil je een reactie achter laten?

Ik hoor graag jouw ervaring met horen en luisteren!

Ervaar je verschil tussen de twee ?
Ben jij meer een luisteraar of een spreker?
Luister jij meer naar binnen of naar buiten?

Hoe is het voor jou om voelend te luisteren?

met warmte,
Anita

 

PS Over Pauline Oliveros >>> klik hier

PPS De Aboriginals noemen diep luisteren ‘Dadirri’  >>> klik hier voor een video

De weldaad van simpelweg luisteren
Getagd op:                

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *